نگاه سرد عابران برایم دردی ندارد ...
در کنج تنهایی من ... هیچ کس جایی ندارد ...
پس از مدتها دوری ... فردا تهران را میبینم
و چه تلخ است دیدن کسانی که بیشترین شباهت و بیشترین دوری به تو را دارند ...
مابین شبیه ترین ها ... با حس تنهاترین ها ...
به امید که؟ به سوی که؟ ... گاه میشنوم: این روزها باید بگذرد ...