همیشه عاشق کلمه وبمستر بودم! راستش رو بخوای خودمم درست نمیدونم چیه! فقط میدونم به سایت و اینا مربوط میشه، ولی خوب ازش خوشم میاد. از این چیزا کم ندارم تو زندگیم. تازه این که خوبه یه چیزایی هست که عاشقشونم، درست موقعی که دارم بهش میرسم میفهمم بابا من که حالم از این بهم میخوره! اینجور موقعا قیافم میشه شبیه بچه های 2.5 ماهه که مامانشون در حال گفتن عزییییزم بخنننند! ازشون عکس میگیره و اونا هم مثه کسخلا چهار چشمی زل میزنن به دوربین!! اصلا من واسه چی دارم اینا رو مینویسم؟
هر وقت یه احساس خوب میاد سراغم پشت بندش یه سوال میاد که فاتحه میخونه به اون احساس! اصلا زندگی میکنی که چی؟ حالا که چی بشه مثلا؟ خوب حالا داری حال میکنی بعدش چی؟؟؟ و اینجوریه که اون احساس خوب میره و یه احساس بد میاد جاش. ولی میدونی از این بدتر چیه؟؟؟ این که اون سوال همین بلا رو سر این احساس بد هم میاره! و فاتحه این رو هم میخونه! کاری میکنه کلا احساس بد و خوب نداشته باشی! و اینجوری میشه که ... خیلی بد میشه!! ... حالا اینا رو نوشتم که چی؟
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام آبان ۱۳۹۱ ساعت 10 توسط ترول
ترول شخصیتهای کاریکاتوری هستند که اخیرا خیلی فراگیر شدن. ویژگی منحصر به فرد این کاریکاتورها اینه که احساسات شخصیت توی چهره ش دیده میشه! و این برای مایی که همیشه به جای باطن، ظاهر همه رو میبینیم خیلی جذابه!